Στο μαγικό καπέλο του Γιώργου Μπαρτζώκα
Στον μικρόκοσμο του μπάσκετ ο Γιώργος Μπαρτζώκας απολαμβάνει τιμές χρόνια τώρα. Πολύ πριν την πρώτη θητεία του στον Ολυμπιακό, πολύ πριν γίνει ο πρώτος Έλληνας προπονητής που κατακτά την Euroleague, πολύ βρεθεί ως τη Μπαρτσελόνα πριν επιστρέψει και μεγαλουργήσει στο μεγάλο λιμάνι. Κοινά αποδεκτός ως προπονητής που δεν ξέρει μόνο να δημιουργεί ομάδες, αλλά και να εμφανίζει… λαγούς από το καπέλο του: Παίκτες που εκείνος μόνο βλέπει όσα δεν βλέπουν οι άλλοι.
Τελευταία παραδείγματα και σίγουρα χαρακτηριστικά; Ο Σακίλ ΜακΚίσικ που σε μια πενταετία (2015-2020) περιπλανήθηκε σε Ιταλία, Ιαπωνία, Ρωσία, Τουρκία, Ισπανία κλπ αναζητώντας εκείνο το «κλικ» που θα άλλαζε τους όρους στην καριέρα του. Ο Μουσταφά Φαλ έπειτα από μια μόλις σεζόν στην Euroleague με τη Βιλερμπάν –στα 28 του-. Ακόμη και ο Τόμας Γουόκαπ που όταν αποκτήθηκε κανείς δεν μπορούσε να σκεφτεί ότι ο Έλληνας τεχνικός το έλεγε και το εννοούσε ότι το «πακέτο» του είναι επιπέδου Νικ Καλάθη 2020 και… βάλε.
Θα το χρειαστεί όπως φαίνεται ξανά αυτό το καπέλο όπως εξελίσσονται τα πράγματα σε αυτόν τον «καυτό» Ιούλιο. Τον μήνα που ξεκίνησε με την λογική απόφαση του Σάσα Βεζένκοφ να μετακομίσει στο ΝΒΑ και ήδη κορυφώθηκε με την επιλογή του Κώστα Σλούκα να φορέσει τα πράσινα του Παναθηναϊκού.
Αν συνυπολογίσει κανείς ότι ο Τάιλερ Ντόρσει προς το παρόν δεν είναι στην αγορά καθώς η Φενέρ δεν τον… χαρίζει σε ανταγωνιστές και ο Νίκολα Μίροτιτς ήδη είναι μια ιστορία που δεν έβγαλε πουθενά; Ο συντελεστής δυσκολίας είναι μεγάλος για τον 58χρονο. Διότι το πακέτο Ντόρσει-Μίροτιτς ήταν εξ αρχής το «σχέδιο» σε περίπτωση που ο Ολυμπιακός έπρεπε να βρεθεί ταυτόχρονα δίχως Σλούκα και Βεζένκοφ.
Υπάρχει φυσικά ένα ικανότατο μπάτζετ στα χέρια του προκειμένου να μην χρειαστεί… θαύματα: Κάπου 5 εκατ ευρώ για δύο ετήσια συμβόλαια. Επιλογές πρώτης γραμμής με εμπειρία στην Euroleague μοιάζουν να μην υπάρχουν (τουλάχιστον σε περίσσευμα). Και εδώ είναι που θα πρέπει να βρει τον μαγικό συνδυασμό.
Η ομάδα υπόδειγμα που κέρδισε την Ευρώπη την τελευταία διετία είχε μόλις το Νο10 μπάτζετ της Euroleague. Στηρίζεται δηλαδή πάνω σε σωστές και όχι ακριβές επιλογές. Στηρίχτηκε όμως κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό (54% για την ακρίβεια) στο επιθετικό ταλέντο των δύο που δεν μένουν πια εδώ…
Εκείνοι που ξέρουν και κυρίως εκείνοι που τον καταλαβαίνουν εκτιμούν πως θα περιμένει την υπόθεση του Ντόρσει και θα αναζητήσει στη μεγάλη αγορά της Αμερικής τον αντικαταστάτη του Βεζένκοφ μιας και στην Ευρώπη πέραν του Μίροτιτς δεν υπάρχει άλλος να ταιριάζει στη… σκιά του Βούλγαρου MVP. Στην Αμερική όμως όλοι θέλουν να παίξουν στο ΝΒΑ και όσοι μετακομίσουν τελικά στην Ευρώπη το κάνουν έχοντας εξαντλήσει τις πιθανότητες για το αντίθετο. Υπό αυτό το πρίσμα η αναζήτηση θα τραβήξει και όσοι περιμένουν τον Ολυμπιακό να αντιδράσει άμεσα στις εξελίξεις θα διαψευσθούν. Το τελευταίο πράγμα όμως που νοιάζει έναν προπονητή –αλλά και έναν οργανισμό- αυτού του επιπέδου είναι φυσικά οι εντυπώσεις.
Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Γιώργος Μπαρτζώκας τα κατάφερε μια χαρά και σε άλλα δύσκολα καλοκαίρια. Η ομάδα που πήρε στα χέρια του πριν από τρία χρόνια δεν είχε χάσει δύο πολύτιμους πρωταγωνιστές, αλλά τον ίδιο τον προσανατολισμό της. Και αυτή που υπάρχει τώρα μπορεί να εγγυηθεί πως όποιες και αν είναι οι επιλογές του, η μετάβαση θα είναι ασφαλής. Ο Ολυμπιακός πέτυχε επενδύοντας στον τρόπο του. Στο πρόγραμμα που ο ίδιος σχεδίασε και υλοποίησε. Δεν ξόδεψε, αλλά και δεν ασχολήθηκε με όσα ξοδεύουν οι άλλοι. Και αυτό λέει πολλά…