Gece Yarısı Güneşi - 15
Nöbetçilerin; ‘’karargâha sormamız’’ gerek cevabından sonra, Sarp Üsteğmen birkaç dakika barikatın önünde beklemek zorunda kaldı. Ama çok beklemeden içeri girmesine izin verdiler…
Sarp Üsteğmen saatine baktı; gece yarısına tam üç dakika kalmıştı…
Koşar adımlarla, balo salonuna giden merdivenleri çıktı. Salondan içeri girmiş, merak dolu bakışlarla Sara’yı arıyordu. İşte tam bu esnada Serdar Üsteğmenin masasını gördü. Sara tam da onun karşısında sırtı girişe dönük olarak oturuyordu.
Sarp, kendinden emin sert adımlarla masaya doğru ilerledi! Saatler gece yarısını gösteriyordu… Tam bu sırada balo salonunun ışıkları sönmüş, Noel’in simge melodisi ‘’Jingle Belss’’ çalmaya başlamış; sahneden yansıyan mavi, yeşil, tonlu ışık huzmeleri salonda güzel bir görüntü yaratmıştı. Sara, yeni yıla giriş dakikalarının böylesi bir görselle olmasını balo tertip komitesine önerdiğinde, tereddütsüz kabul edilmişti.
Finlandiya’da bazı aylar geceleri de batmayan güneşin ışıkları sanki oradan Kıbrıs’a yansımış, balo salonunda müthiş bir gösteri yapmaya başlamıştı…
Sarp, Sara’nın bulunduğu masaya gelerek yavaşça omuzuna dokundu. Kulağına doğru eğilerek:
• Yeni yılın bu ilk dansını birlikte yapabilir miyiz Sara Üsteğmenim? Diye fısıldadı…
Sara, bir anda neye uğradığını şaşırmıştı! Yerinden fırladı! Arkasını döner dönmez Sarp üsteğmeni karşısında buldu.
• Aman Allah’ım, geldin! Serdar, Sarp Üsteğmen burada. Diyerek, kocaman bir çığlık attı…
Başka bir şey söylemesine fırsat vermeden, Sarp onu belinden kavradığı gibi dans pistine götürmüş, o anda çalmaya başlayan güzel bir vals müziğine eşlik etmeye başlamışlardı. Balo salonunda esrarengiz bir hava yaratan renkli ışık huzmeleri, adeta onlara yol gösteriyor, yeşil- mavi bakışlarla ateşlenen duygular, bir o kalbe, bir bu kalbe saplanıyordu. Her ikisi de solukları kesilircesine, pistte dönmeye başlamışlardı.
Çok mutluydular…
Birkaç dakika sonra salon aydınlanmış, dans pistinde onlardan başka kimse kalmamıştı. Ama onlar çevrelerinde ne olup bittiğine aldırmadan dans etmeye devam ediyorlardı...
Orkestra bu defa da güzel bir aşk müziği çalmaya başlamıştı…
Bu son dönemin en güzel parçalarından birisiydi. Engelbert Humpertinck’in seslendirdiği; ‘’Love me with of your heart’’ çalıyordu…
Bu şarkı bir tesadüf müydü? Yoksa onları buluşturan kader çizgisinin fon müziği miydi? Ama ‘’Beni tüm kalbinle sev’’ diye başlayan bu şarkının sözleri, yaşadıkları tüm duyguları anlatan gerçeğin ta kendisiydi…
“Beni tüm kalbinle sev /Her kış, her yaz, her sonbahar /Çok uzaktayken, ya da yanında olduğum zaman /Seni sevdiğim gibi tüm kalbinle sev beni…’’
Balo salonunda bulunan davetliler yeni yılın coşkusundan sıyrılmış, şimdide dans pistinde kuğu gibi süzülen bu iki genci seyrediyorlardı. Bu büyülü ortamı bozmamak için kimse dansa kalkmadı. Salondan çıt çıkmıyor, müziğin sihirli namelerine eşlik eden bu iki gencin kalp sesleri, sanki şarkıya söz olmuş, tüm salondan duyuluyordu…
En nihayetinde müzik sustu! Kısa bir sessizlik sonrasında, salondan büyük bir alkış sesi duyuldu. Herkes ayağa kalkmış, bu iki genci alkışlıyordu!
Sara, bu masalımsı ortamda hissettiklerinden sarhoş gibi olmuştu! Her ikisi de dans bitiminde zarif bir reverans ile salonu selamladıktan sonra, Serdar Üsteğmenin de bulunduğu masaya oturdular.
O bir çift yeşil gözün esiri olan Sara için saatler önce yaşadığı kâbus sona ermiş, şimdi ise mutluluk dolu dakikalar başlamıştı…
Sara nihayet bu büyülü ortamı bozdu:
• Davetimi kabul edip geldiğin için çok teşekkür ederim Sarp Üsteğmen. Beni çok mutlu ettiniz…
Sonra da makyajını tazelemek için izin isteyerek ayağa kalktı. Sara, salonun dışına çıktıktan sonra, Serdar Üsteğmen:
Devamı yarın