قصهٔ زندهگی یک جوان در جوزجان؛ « به کار تخنیک موتر علاقه دارم و درس هم میخوانم»
فرید احمد در شهر شبرغان ولایت جوزجان یک ورکشاپ تخنیکی دارد.
فرید فرارون مالک این ورکشاپ که ۲۲ ساله است میگوید از ۱۰ سال به این طرف مستریگری موتر را میکند و در کنار آن محصل سال چهارم در پوهنزی انجنیری پوهنتون ولایت جوزجان است.
فرید فرارون که این کسب را به علاقه خودش انتخاب کرده میگوید، زمانیکه دانشآموز مکتب بود به این کار رو آورد.
او در مورد وظیفه و مسئولیتهایش چنین گفت:
"وظیفه من بخش انجن ماشین است، ما ماشین موتر را ترمیم میکنیم، در ترمیم ماشین بعضی وسایل به شمول پرزههای جدید، رنگ، پشتم، رینج و پلاس است که در بستن ماشین ضرورت میباشد و ماشینهای موتر را توسط کرن پائین میکنیم و پرزه کرده بعداً بستهبندی میکنیم و دوباره بلند اش میکنیم و من زیاد علاقه دارم."
وی میگوید که با تغییر نظام در افغانستان کار و بار او هم کمرنگ شده، بهگفته او آن هم بخاطری پائین بودن سطح اقتصاد خانوادهها است.
آقای فرارون میگوید هر کسیکه یک کسب را یاد داشته باشد باید در آن بخش خود را کاملاً آگاه ساخته و در مورد آن معلومات بیشتر پیدا کند.
فرید میافزاید:
"برای من کدام برند ویژه وجود ندارد، در تمام بخشهایش من تخصص دارم و باید هم داشته باشم چرا که وظیفه و شغل من است."
او افزود زمانی هم پیش آمده که در جور کردن یک موتر، روز، هفته و حتی یک ماه را هم سپری کرده تا مشکلاش را پیدا کرده و آن را ترمیم کند.
آقای فرارون برای آموختن یک کسب به جوانان پیامی دارد:
"در کنار درس خواندن داشتن یک شغل هم کاملاً مفید میباشد، در پهلوی این مثلاٌ برعکس آن اگر کسی یک شغل دارد، تحصیل هم باید داشته باشد، چون این دو لازم و ملزوم یک دیگر هستند."
فرید فرارون امیدوار است که در کنار کار ترمیم موتر به تحصیلاتاش نیز ادامه بدهد.