Μπέττυ Βακαλίδου: «Έμαθα από τα ΚΕΠ ότι πέθανε η μητέρα μου – Δεν με αποδέχτηκαν ποτέ»
Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση προχώρησε η ηθοποιός Μπέττυ Βακαλίδου, κάνοντας μια αναδρομή στα δύσκολα παιδικά χρόνια και το αγεφύρωτο χάσμα με την οικογένειά της.
Έμαθε για τον χαμό του πατέρα της από ένα τηλεφώνημα που έκανε στη μητέρα της. Για τον θάνατο της μητέρας της, η Μπέττυ Βακαλίδου το έμαθε από τα ΚΕΠ. Η εξομολόγησή της στην εκπομπή «Στούντιο 4» της ΕΡΤ συγκλονιστική.
«Έμαθα από το τηλέφωνο ότι πέθανε ο πατέρας μου. Σε ένα τηλεφώνημα που είχα κάνει στη μητέρα μου το 1998. Εννοείται ότι δε με κάλεσαν στην κηδεία του. Από πού κι ως πού; Δεν την καταλαβαίνω αυτή τη σκληρότητα.
Όταν μου είπε ότι πέθανε ο πατέρας μου, της πρότεινα να πάω στην Αλεξανδρούπολη ή να στείλω ένα ταξί να τη φέρει στην Αθήνα και ήταν αρνητική. Από εκεί και πέρα έληξε το θέμα. Τον θάνατο της μητέρας μου τον έμαθα από τα ΚΕΠ. Χρειάστηκα ένα πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης», ανέφερε χαρακτηριστικά η Μπέττυ Βακαλίδου.
Αισθανόταν, ωστόσο, ορφανή από τα 15 της χρόνια. «Δεν ξέρω αν είναι καλύτερα ή χειρότερα αν πεθάνουν οι δικοί σου άνθρωποι σε ένα ομαδικό δυστύχημα ή να είναι στη ζωή και να μη σε αποδέχονται», σημείωσε χαρακτηριστικά η Μπέττυ Βακαλίδου.
«Σε βασανίζουν, σε κακομεταχειρίζονται και σε εξαναγκάζουν να φύγεις από το σπίτι, να φύγεις από το χωριό σου. Θα τους έδινα τώρα κάποια ελαφρυντικά για την παιδική μου ηλικία. Αλλά δεν τους δίνω κανένα ελαφρυντικό που δεν με αποδέχτηκαν ποτέ. Όπως σε αυτό το τηλεφώνημα με τη μητέρα μου το 1998».
Η απαγωγή Ταχτσή και ο αστικός μύθος
Μεταξύ άλλων, η Μπέττυ Βακαλίδου αναφέρθηκε και στον αστικό μύθο της απαγωγής του Κώστα Ταχτσή, που ήθελε την ίδια να βρίσκεται πίσω από αυτή, με την ίδια να περιγράφει την πραγματική ιστορία.
«Δεν συνέβη αυτό το πράγμα ποτέ. Ο ίδιος ο Ταχτσής και το ανακαλύψαμε αυτό με τον δικηγόρο μου, είχε πάει μετά από μία εβδομάδα ακριβώς και δήλωσε ότι «μέσα στη σύγχυσή μου έκανα λάθος τα πρόσωπα. Δεν ήταν η Μπέττυ». Για αυτό και δεν συνεχίστηκε η ιστορία, δεν προφυλακίστηκα και όταν έγινε πια το δικαστήριο αθωώθηκα», δήλωσε ενώ εξήγησε πώς αποφάσισε να κάνει το συγκεκριμένο συμβάν ιστορία.
«Μου μπήκε στο μυαλό να το κάνω ιστορία γιατί είχα διαβάσει όλη τη μήνυση του Ταχτσή. Πριν την ανακαλέσει. Ήταν ένα αριστούργημα. Ήταν ένα λογοτέχνημα, ένα χρονογράφημα και πήρα όλη την αφήγηση και το έγραψα. Και στις συνεντεύξεις μου έλεγα ότι αυτό συνέβη, ότι έκανα αυτό, εκείνο… Ήταν ένα τέχνασμα δικό μου», σχολίασε.