مثل مار بوآ
محمد شفیعی
آمریکا هراسی بخش اصلی جعل مشروعیت برای حکمرانی و سلطه را برای جریان تندرو تشکیل می دهد و توجیه گر حذف نخبگان دگراندیش و سیاستمداران منتقد و هموار کننده انحصار قدرت و ثروت از سوی آن جریان می باشد.
رام کردن و نرم شدن شیطان بزرگ در واقع سست کننده قدرت انحصاری مریدان آن شیطان می باشد.آمریکا در گفتمان این جریان باید همچون یک مار بوآی بزرگ و واقعی ( برگرفته از رمان خرگوش ها و مارهای بوآ نوشته فاضل اسکندر) وحشت آفرین و محسور کننده ترسیم و به تصویر کشیده شود که اگر اینگونه نباشد، مایه نفرت است و شایسته تکریم و مدح نمی باشد. مساله مذاکره بین آمریکا و و ایران را باید از این منظر نگریست.
مذاکره، محسور کنندگی و هراس افکنی شیطان بزرگ را فرو می ریزد و موافقان مذاکره چه ظریف و چه جان کری مقصران اصلی این فروپاشی تلقی می شوند. مخالفین داخلی مذاکره، نه تنها از ظریف بلکه از آمریکایی که نتواند مثل مار بوآ نابودگر باشد متنفر ، و به همین دلیل بر آنها می تازند.
مخالفان عاشق و مرید و اتفاقا سرسپرده آمریکای تهاجمی اند ؛چراکه، این نوع آمریکا، می تواند آنان را همچنان بر اریکه قدرت حفظ کند و توجیه گر سلطه آنان بر مردم باشد. آمریکا برای اینها باید نابودگر باشد ؛ به همین سبب همه کار می کنند تا فربه بماند؛ خوراکش را تامین می کنند، بهانه دستش می دهند و در راهش قربانی هم می کنند و هر کار غیر انسانی را به آن نسبت می دهند تا همچنان محسورکننده باقی بماند. از اندیشه و افرادی که غرب و آمریکا را هیولا کنند همچون سید قطب، فردید و دیگران مشتاقانه استقبال و حمایت می کنند و آنانی که در مسیر دیگری حرکت کنند و در مدار نباشند را حذف می کنند.
شاید بهتر است گفته شود که اینان نه از امثال ظریف طرفدار مذاکره، بلکه بیش تر از آمریکا عصبانی می شوند که چرا با مذاکره و حرف از رفع تحریم، دیگر نمی تواند سیمای شیطانی از خود نشان دهد. اینان از آمریکا و آمریکایی مذاکره کننده، متنفر و همچون برخی از دولتهای خارجی و مخالفین خارج نشین، عاشق آمریکای تحریم کننده و بی رحم هستند و از فرط عشق به آن حمله می کنند. بنابراین نیاز دارند آمریکای تهاجمی را همچون بشار اسد به هر قیمتی حفظ کنند.