Δημόσιο: Δεν συμφέρει να δοθούν ξανά τα δώρα στους συνταξιούχους

Υπέρ της συνταγματικότητας της κατάργησης των δώρων  των Χριστουγέννων και του Πάσχα, όπως και του επιδόματος της θερινής άδειας  στους συνταξιούχους του Δημοσίου τομέα για λόγους γενικότερου δημοσίου συμφέροντος, τάχθηκε ο Επίτροπος Επικρατείας του Ελεγκτικού Συνεδρίου Αντώνιος Νικητάκης, ενώπιον της μείζονος, 35μελούς, Ολομέλειας του Ανωτάτου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου.

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του δημοσίου  συνήγορος  του Ελληνικού Δημοσίου επικαλέστηκε από την πλευρά του τις αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε συνταγματική και νόμιμη την κατάργηση των τριών δώρων (13^ος και 14^ος μισθός) στους εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους.

Συγκεκριμένα στην μείζονα Ολομέλεια του Ανωτάτου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου   συζητήθηκε σήμερα με πρόεδρο τον Ιωάννη Σαρμά,  το ζήτημα της αναγνώρισης της υποχρέωσης του Ελληνικού Δημοσίου να καταβάλλει ως αποζημίωση, με τον νόμιμο τόκο του 6%   (σύμφωνα με τα άρθρα 105 και 106 του εισαγωγικού νόμου τους Αστικού Κώδικα),  για αποκατάσταση της ζημίας την οποία υπέστησαν οι συνταξιούχοι, κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2013 έως 31.12.2018, από την κατάργηση των δώρων εορτών και του επιδόματος αδείας, κατ’ εφαρμογή  του  νόμου 4093/2012. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι η Ολομέλεια του Ε.Σ. καλείται να αποφανθεί επί της συνταγματικότητας και της νομιμότητας της κατάργησης της 13^ης και 14^ης σύνταξης στον Δημόσιο τομέα.

Παράλληλα, οι συνταξιούχοι ζητούν να τους επιδικαστεί σε κάθε έναν από τους προσφεύγοντες  και το ποσό των 5.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, που υπέστησαν από το αποτέλεσμα των νομοθετικών μνημονιακών ρυθμίσεων.

Ειδικότερα, οι συνταξιούχοι υποστηρίζουν   ότι οι επίμαχες περικοπές αντίκειται σε σωρεία διατάξεων του Συντάγματος, όπως είναι  τα άρθρα περί ισότητας των πολιτών, της αρχής της ασφάλειας του  δικαίου και του κράτους δικαίου, της αρχής της διακρίσεως των εξουσιών, του κατοχυρωμένου δικαιώματος της ακροάσεως, της αρχή της ιδιαίτερης μισθολογικής μεταχείρισης των συνταξιούχων των Ενόπλων Δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, κ.λπ.

Ακόμη, επισημαίνουν ότι η κατάργηση είναι αντίθετη στο  άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. δεδομένου ότι:

α) οδηγεί σε σημαντική επιβάρυνση των περιουσιακών δικαιωμάτων των συνταξιούχων, επιβάλλοντάς τους ένα δυσανάλογο βάρος (μείωση κατά 20% περίπου των ετήσιων συντάξιμων αποδοχών του, οι οποίες είχαν ήδη υποστεί σημαντικές μειώσεις και με προγενέστερους μνημονιακούς νόμους),

β) το εισόδημά τους συρρικνώθηκε ουσιωδώς με μειώσεις άνω του 35% του μερίσματός του από το Μετοχικό Ταμείο Στρατού και της επικουρικής σύνταξής του (από 3.727 σε 2.138 ευρώ κατ’ έτος) σε συνδυασμό με τα γενικής φύσεως οικονομικά φορολογικά μέτρα που ελήφθησαν για την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας και

γ) ανήκουν σε ευάλωτη ομάδα πληθυσμού, ως υπερήλικες, με σοβαρά προβλήματα υγείας και με μοναδικό ατομικό εισόδημα τη σύνταξή τους που δεν μπορεί να αναπληρωθεί με άλλο τρόπο, με αποτέλεσμα   να θίγεται το επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης τους.

Από την πλευρά του δικηγόρου των παρεμβαινόντων υπέρ της επαναφοράς των δώρων, επισημάνθηκε ότι με την κατάργηση της 13^ης και 14^ης σύνταξης επέρχεται κατάργηση περιουσιακού δικαιώματος και παράλληλα παραβιάζεται  η συνταγματική αρχή  της αναλογικότητας.